Soms. Wanneer ik geen afspraken heb. Zou ik het de hele dag wel willen. Ontbijten. Het is het moment dat ik nog niets hoef. Dat de hele dag nog voor me ligt. Vol belofte. Een idee dat ik heb. Ongehinderd door beperkende gedachten. Want die …

Wanneer is het genoeg. Snel genoeg. Groot genoeg. Ver genoeg. Imposant genoeg. Luid genoeg. Mooi genoeg. En voor wie. Wanneer hebben we genoeg vrienden. Genoeg aanzien. Genoeg spullen. Genoeg geld. Genoeg bevestiging. Genoeg zekerheid. En genoeg afleiding. Om toch vooral maar te voorkomen dat we …

Volledige duisternis. Geen sterren. Geen maan. Snel doe ik mijn ogen weer dicht. Want daar is een duisternis die ik al ken. En waar ik niet bang voor hoef te zijn. Die is weg zodra ik mijn ogen open doe. Maar deze duisternis niet. Ze …

kaarsrecht staan zeallemaalbehalve die enehet is een boom met bochtenalsof hij niet goed wistwelke kant hij op zou gaan waar wil ik naartoewaar voelt het goedwaar kan ik zo veel ziendat ik niet weet waar te kijken zodat het me rijk maakten nederig tegelijk soms …

Even stond ik stil. Midden in de drukte van Rotterdam. Met mijn ogen dicht. Omdat de warmte van de zon zo heerlijk voelde. Plotseling werd ik aangesproken. Een meisje vroeg of het toch wel goed met me ging. Ze wees me op het groene stoplicht. …

Zou het dan allemaal voor niets zijn geweest. Patronen liggen klaar om in terug te vallen. En dat doe ik. Want iets anders is er niet. En toch. Het klopt niet. Met de verbinding die ik maakte met de natuur. Met mezelf. Terug waar ik …

Aanmelden was niet zo moeilijk. Vier dagen en vier nachten alleen in de natuur. Op zoek naar het diepste verlangen van mijn ziel. Dat wilde ik wel. Heel graag. Niet meer om mezelf heen kunnen. Maar met de voorbereiding kwam de realisatie dat het echt …

Van een afstand kon ik ze al horen. Maar het was meer dan alleen het geluid van de trommels. Toen ik dichterbij kwam zag ik een energie die ik zelf ook kan voelen. Als ik mediteer. Of in de natuur ben. De vreugde van contact …