Toen ik op pad ging voelde ik angst. Maar ook nieuwsgierigheid. En verlangen. Naar niet meer om mezelf heen kunnen. En naar het licht zien worden. De volgende dag. Tot zonsopgang zou ik gaan lopen. Een ritueel uit het Sjamanisme. Het was nog licht toen …

nou mamadaar ga ik danverderzonder jouhet is netheel gekof het niet waar isineens moet ik huilenzoek wat afleidingmaar niet te veelwant ik wil nog vasthoudenaan samen met jouhet lukt me wel mamamijn balans weer te vindenomdat ik weet dat je bij me bentzoals je er …

Het geluid van de golven spoelt schoon wat is geweest. Wat losgelaten mag worden wordt meegenomen door het water. Dat stel ik me voor tenminste. Bij voorbaat geniet ik van de vrijheid die ik dan zal voelen. Van de ruimte die dan zal ontstaan. Van …

Gordijnen open. Dag wereld. Wat gaan we doen vandaag. Blij het avontuur aan te gaan. Vreugde hervonden. Niets meer moeten. Van niemand. Handelen wanneer het juist voelt. Niets forceren. Alles heeft zijn eigen tijd. Om ontdekt te worden. Overwonnen. Losgelaten. Neergezet. Iedereen kan zoveel zeggen …

Sinds mijn zoon een jaar of vier is houd ik een dagboek voor hem bij. Schrijf ik over wat hij meemaakt. Gisteren las ik daarin terug. We hadden het over mijn hoofd dat vol zat met gedachten. En hoe fijn het zou zijn het leeg …

Nog niet eens zo heel lang geleden voelde ik me verbonden met de vogeltjes in een kooi die ik passeerde als ik ging hardlopen. Eigenlijk ging ik speciaal bij ze langs. Omdat ik het gevoel had dat we in dezelfde situatie zaten. Verenigd in gevangenschap. …

Schelpjes onder mijn voeten halen me uit mijn gedachten. Het idee dat ik verder wil uitwerken laat me niet los. Maar de schelpjes zijn met velen en ze zijn scherp en ze dwingen me aanwezig te zijn in het hier en nu. Op blote voeten …

Wie ben ik als ik niet meer zou doen wat ik doe. Als ik geen fotograaf meer ben. Als ik de daarmee verbonden identiteit opgeef. Als ik bereid ben niets te zijn. Het is vroeg in de ochtend meer dan een jaar geleden. Sneeuwvlokken dwarrelen …