reis naar binnen

reis naar binnen

De knoop is eindelijk doorgehakt. Het voelde of ik op een rijdende trein zat en niet goed wist hoe ik eraf kon. Eigenlijk wist ik ook niet zeker of ik dat wel wilde. Ik had zo mijn best gedaan aan boord te komen. Zeven jaar 

kruispunt

kruispunt

Een druk kruispunt. Midden in de stad. Wegen komen samen. En mensen. Even maar want snel gaan ze weer ieder hun eigen weg. Alleen vandaag is het anders. Iedereen blijft wat langer. Sophie overweegt voorrang maar gewoon te nemen. Luuk geeft het met liefde weg. 

tegenstelling

tegenstelling

Kaplaarzen. Eindeloze natuur. Groene velden en de kracht van het water op de ruige kust. Koeienvlaaien. Dat wist ik nog van vroeger. En schapen met lange haren. Soms was ik omgeven door mist zo dicht dat zicht verdween. Soms deed warmte van de zon de 

leegte

leegte

Een hele zak vijgen. Die werkte ik zo weg. Ook al zat ik vol. Deed mijn buik er pijn van. Het ging gewoon naar binnen. En meer dan dat. Veel meer. Maar dan ging ik weer sapvasten. En ging het weer een paar weken goed. 

meditatie

meditatie

In de deuropening stond ineens deelnemer X met gele rubberen handschoenen aan. Gisteravond liep mijn Mee met de Zee meditatie weer heel anders dan ik me had voorgesteld. Met een draaiende buik en het toilet als zeer urgent doel was ik eruit weggerend. Maar omdat 

intenties

intenties

En er kwam niemand. Het was een ervaring van nietig zijn in dit enorme universum. Die avond ging alles ook gewoon verder zonder mij. Zonder mijn Mee met de Zee meditatie. Maar het gekke was dat ik voelde dat het er niet toe deed. Resultaat 

vrede

vrede

Voor me ligt een stapel kranten. Opgespaard. Het is een dilemma tussen willen weten wat er in de wereld gebeurt en mijn eigen energie beschermen. Zo veel onrecht waar ik niets mee kan. Dat ik niet kan oplossen. Maar dat me zo kan raken. Met