hindernissen

hindernissen

“Het is hardlopen met hindernissen vandaag!” Een vriendelijke man met een hond wijst naar de enorme boomstam en wirwar van takken die over het pad liggen dat ik aan het lopen ben.

Een andere weg nemen door het bos heeft geen zin. De hindernissen zijn overal. Het is indrukwekkend.
Die grote bomen. Niets meer te vertellen in de kracht van de storm.

Met mijn nieuwe hardloopschoenen klauter ik door de ravage. Roze zijn ze. Mijn schoenen. En ze waren schoon toen ik weg ging. Dat wil ik dan eigenlijk altijd graag zo houden. Die illusie ben ik meestal na een week wel weer kwijt maar deze keer is ze meteen met de eerste klimpartij verdwenen.

Even baal ik ervan. Maar dan laat ik het los en ben ik weer vrij om te gaan en staan waar ik wil. Lekker dwars door de modder als het zo uitkomt. En nu dus klimmend over omgewaaide bomen. Het schiet niet op natuurlijk maar het is ook wel avontuurlijk. Zonder hindernissen is het ook maar saai 😉

Stel je voor dat alles altijd maar makkelijk zou gaan. Geen uitdagingen. Geen angsten. Geen glorieuze overwinningen op jezelf. Zou je dan nog groeien.

Zo bekeken zou je hindernissen ook als kadootjes kunnen zien. Omdat ze moed wakker maken of inzichten geven of talenten onthullen waarvan je niet wist dat je ze had.

Hindernissen kunnen enorm onhandig zijn maar eigenlijk geven ze ook altijd een kans om iets te leren.
Als je wilt. Met een grote boog eromheen is natuurlijk ook een optie en blijkt soms zelfs het beste dat je had kunnen doen. Dan was het juist de bedoeling dat je een andere richting nam.
Maar niet altijd. Dan zijn hindernissen een uitnodiging om te spelen. Om alles op een andere manier te bekijken en aan te pakken.

Soms vind ik dat lastig te bepalen. Word ik nou uitgedaagd of juist omgeleid. Klimmend over de bomen realiseer ik me dat ik de makkelijke weg in mijn leven ook niet zo snel kies.
Misschien is het mijn overtuiging wel dat het moeilijk moet zijn om te kunnen leren en te groeien. Dat er wel uitdagingen moeten zijn want anders is het maar nutteloos. Verdien ik eigenlijk wel dat dingen vanzelf en makkelijk gaan?

Mijn schoenen zien er niet meer uit maar ik heb weer iets om over na te denken 😉



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *