Geen opdrachten, dan geen bestaansrecht. Want ja, je moet wel iets bijdragen aan de wereld om je heen. Toch? En als je dat niet doet, dan tel je niet mee en dan heb je eigenlijk niet het recht om je gezicht te laten zien en …
Het is niet zo dat ik zo maar even een event ga doen. De beslissing lijkt zomaar genomen maar er ging een leven aan vooraf. Een leven van mezelf tegen alles in op waarde leren schatten en mijn ruimte innemen toen ik daar eigenlijk nog …
Is dit het dan? Een kantoorbaan had ik want dat was logisch en vers terug uit Madrid, waar ik als au pair een jaar voor kinderen had gezorgd, belde ik teleurgesteld mijn moeder vanachter een glanzend kunststof bureau. Tussen vier muren was ik beland en …
Wat? Portretten? Van mezelf? En dan niet weten hoe ik moet kijken zeker en waar ik mijn handen moet laten. Hmm. Zichtbaarheid aan het uitstellen? Snap ik! In het oude jaar achtergelaten beperkende overtuigingen laten toch nog een echo horen en vol vuur gemaakte voornemens …
Ik had een fotootje moeten maken! Bedacht ik me later. Maar toen was ik ontroerd en in gedachten al verder gelopen. Dus dan beschrijf ik het maar. Een knalgeel busje met rode en witte strepen erop en felle lampen geluidloos zwaaiend vanaf het dak, had …
