over mij

 

roeping

Een tentoonstelling van de Braziliaanse fotograaf Sebastiāo Salgado tijdens mijn jaren in New York was het begin. Ik zag de schoonheid van de zwart wit beelden. De betrokkenheid. Het respect. En op dat moment voelde ik dat beeld maken ook mijn roeping was. Fotojournalistiek werd het mooiste woord dat er bestond en eenmaal terug in Nederland ging ik werken voor kranten en tijdschriften. Ik deed opdrachten voor onder meer ArchitectuurNL Het Financieele Dagblad Schooljournaal en Trouw en daarnaast zocht ik op eigen initiatief mensen die ik een podium wilde geven. Kwetsbare mensen vaak. Die ondanks alles kracht lieten zien. Mijn werk en die mensen waren me dierbaar.

ontdekkingstocht

Toch voelde ik na veertien jaar dat er meer moest zijn. Ik keerde naar binnen en vond daar een diep verlangen te verbinden met de natuur en haar geneeskracht. Het werd een ontdekkingstocht die een aantal jaren al mijn aandacht nodig had. Eigenlijk al veel eerder ingezet door zware auto ongelukken en de fundamentele vragen die daaruit waren voortgekomen. Wie ben ik. Waarom heb ik zo veel geluk gehad. Wat kom ik hier eigenlijk doen.
Buiten mezelf vond ik de antwoorden op die vragen niet.
Een zoektocht met opleidingen en trainingen en later mijn praktijk bracht me in verbinding met mijn diepste wezen. De natuur met haar stille en oeroude wijsheid werd mijn spiegel en hielp me de regie te nemen over mijn eigen leven. Het werd de grootste en langste reis die ik ooit maakte.

oude liefde

Tot ik op een dag werd gevraagd weer portretten te maken en het verlangen naar beeld maken voelde terugkeren. Het was alsof ik werd omarmd door een oude liefde. Een liefde die begreep dat ik een reis had te maken en die weer samen met me verder wilde.
Mijn lessen neem ik met grote dankbaarheid mee en ik zal blijven leren en mijn verbinding met de wijsheid van de natuur zal ik altijd behouden en eren maar ik hoef niet meer eindeloos op zoek in mezelf.

uitnodigen en begeleiden

Mijn reis naar binnen heeft me geleerd dat ik er mag zijn en mezelf mag laten zien en met die ervaring kan ik anderen uitnodigen en begeleiden hetzelfde te doen. Want ik ken de overtuigingen die je in de weg kunnen zitten. Wie ben ik om mezelf te laten zien. Ben ik wel goed genoeg. Leuk genoeg. Mooi genoeg. Zit de wereld wel op mij te wachten. Het antwoord is Ja!

beeld van de ziel

Het is mijn diepe wens vanuit ware verbinding de schitterende essentie van mensen naar buiten te brengen. Ik vind het geweldig mooi wanneer ik zie dat mensen verbinding maken met het vertrouwen in zichzelf en zich veilig en uitgenodigd voelen te laten zien wie ze zijn. Het voelt als een eer daarvan het beeld te mogen maken. Een beeld van de ziel.

laat jezelf maar zien!

Wil je ook portretten van jezelf? Laat het me weten. Dan gaan we samen op zoek naar wat je naar buiten wilt brengen en geef ik je de ruimte en het vertrouwen dat te doen. Door in gesprek te zijn. Maar ook door plezier te hebben in het maken van het beeld. Laat jezelf maar zien!

beeld van de ziel